αν υπάρχει …λόγος

Ο Πολύς ο Καρακόλης ήταν συγχυσμένος. Μπουκάρισε αφηνιασμένος στο καφενεδάκι. 
-«Ρε Σώτο, ποιος θα βγει δήμαρχος», ρώτησε τον παλαίμαχο εκλογολόγο του καφενέ.
-«Δώσε βάση», του’ πε ο Σώτος μετά από ένα μεγαλειώδες ρέψιμο. 
-«Τι θα γίνει τώρα δεν ξέρω. Θυμάμαι όμως τι γίνηκε παλαιότερα, σε έναν άλλο δήμο. Είχαν περάσει, λέει, στο δεύτερο γύρο δυο νοματαίοι, και ετοιμαζόντουσαν για την τελική αναμέτρηση. Ο ένας, παλιά καραβάνα, ήξερε τι να κάνει για να κερδίσει τις εκλογές. Πλησίασε τους άλλους υποψήφιους γλυκά-γλυκά. Δεν μπορούσαν, να βγουν, να στηρίξουν ανοικτά, τον πείρα ετών υποψήφιο, γιατί ο κόσμος δεν ήθελε να τον βλέπει μπροστα του και θα τους πέρνανε με τα γιαούρτια. Όλοι θα ψυλλιαζόντουσαν ότι ο παλιός κάποια κουτσουκέλα έκανε. Γι’ αυτό βγάλανε μια ντιρεκτίβα ότι τάχαμου και οι δύο άλλοι υποψήφιοι ήταν ίσα-βάρκα, ίσα-νερά, προσπαθώντας να κάνουν τον κοσμάκη να ξεχάσει ότι ο ένας μέχρι τότε έκανε κουμάντο στο Δήμο, ενώ ο άλλος δεν είχε καν δοκιμαστεί. Κάπως έτσι του δώσαν κρυφό συγχωροχάρτι». 
-«Και πως έγινε αυτό, ρε Σώτο;», τον ρώτησαν. 
-«Σας είπα ρε βλήματα. Δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν κάποιον ανοικτά. Άρχισαν να λένε δεξιά κι αριστερά ότι ο παλιός έχει αλλάξει και θάναι τώρα πολύ καλύτερο. Ξεχάσαν την παροιμία για το λύκο που γέρασε κι άσπρισε το μαλλί του».
-«Και τί λόγο είχαν να το κάνουν αυτό, ρε Σώτο». 
-«Για δύο λόγους. Ο ένας λόγος ήταν γιατί αν εκλεγόταν ο νέος θα τους έκοβε μια για παντα τις φιλοδοξίες τους». 
-«Και ο δεύτερος λόγος;» 
-«Εεε, σκεφτείτε και κάτι μόνοι σας, ρε χάνοι», χασκογέλασε ο Σώτος , όχι μόνο με το στόμα, αλλά και με τη μουστάκα του.

…………………………….

(Tο κείμενο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα)

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας: